de ziel van ons

De Geschiedenis van De Okkeziel Bruist klok:

10 mei 1940 : begin van de Tweede Wereldoorlog. Zoals in de meeste kerken hangen er in de toren van onze kerk twee klokken, een grote klok met een gewicht van 850 kg en een kleine klok met een gewicht van 450 kg.

19 december 1942 : de Duitse bezetter beslist om uit de Belgische kerken klokken weg te halen om ze te hersmelten en om te vormen tot oorlogstuig. In 1943 wordt op basis van dat besluit de grote klok uit onze toren weggehaald.

 

1964 : een nieuwe klok wordt aangekocht om de in 1943 geroofde grote klok te vervangen en zo hangen er opnieuw een grote en een kleine klok in de toren.

1990 : de toenmalige kerkfabriek verneemt, dat Nederokkerzeel in het kader van de herstelbetalingen voor oorlogsschade nog recht heeft op een grote klok. Om die herstelbetaling alsnog te kunnen verkrijgen, moet die klok echter wel effectief worden aangekocht. Twee grote klokken in de toren is echter van het goede te veel en zo ontstaat het idee om in plaats van een grote klok,verschillende kleine klokken te laten gieten, die dan een kleine beiaard vormen.

1991 : de klokken voor de kleine beiaard zijn gegoten, werden op zondag 24 februari 1991 feestelijk gewijd in onze kerk en nadien aangebracht in de toren. Sindsdien speelt de beiaard driemaal daags een melodietje aangepast aan de tijd van het jaar.

Even technisch : · de beiaard bestaat uit 9 klokken waarvan de zwaarste 259 kg en de kleinste 30 kg weegt en omvat de volgende tonen : Do, MI, FA, SOL, LA, SIb, SI, DO en RE. · aangezien het gewicht van de in 1943 geroofde klok bepalend was voor het totale gewicht van de klokken van de beiaard, werd voor die tonen gekozen om toch nog zoveel mogelijk melodietjes te kunnen spelen. Het ontbreken van de lage RE beperkte enorm het te spelen repertorium, maar met het gewicht van een lage RE klok konden toen vier kleinere klokken worden aangeschaft, wat meer mogelijkheden gaf. De techniek wordt ook aangepast: melodietjes kunnen vanaf heden nu ook rechtstreeks ingespeeld worden met een MIDI aansluiting en opgeslagen in het geheugen van het klokkenspel.

 

Begin 2013 : Okkeziel Bruist stelt de kerkfabriek voor om ter gelegenheid van hun tienjarig bestaan de beiaard uit te breiden met een 10e klok, namelijk de lage RE, een klok met een gewicht van 188 kg. De kostprijs van deze klok is echter te hoog om door Okkeziel Bruist en de kerkfabriek alleen te worden gedragen en zo wordt contact opgenomen met de gemeente om dit project financieel te steunen. Een kerkfabriek is gebonden aan strikte regels en wetten en een budgetwijziging voor 2013 was nodig om dit project te kunnen realiseren. Nadat de gemeente akkoord was financieel bij te dragen en ook het Bisdom akkoord was met de budgetwijziging kon de kerkfabriek de klok bestellen en werd ze op 23 september gegoten.

Op 9 november 2013 werd deze klok feestelijk gewijd. Emiel Carre, die in 1991 voorzitter was van de kerkfabriek en bij wie het idee van de beiaard ontstaan is, is peter. Jeanne Bohets de kosteres,  die nog dagelijks, ondanks haar leeftijd, zorgt voor onze kerk is meter.

Uit dit project blijkt dat een idee dat op het eerste gezicht bijna onmogelijk te realiseren lijkt, door er samen de schouders onder te zetten, toch gerealiseerd kan worden en uitgroeit tot een positief verhaal.

 

klokafbeeldingenBovenaan staat de afbeelding  van de Drie Koningen die ieder een geschenk brengen aan Maria, Jozef en Jezus. Je ziet er eveneens de os en de ezel op afgebeeld.  De klok zal net voor Kerstmis de andere klokken vervoegen en met de Kerstperiode voor de eerste maal in harmonie met de beiaard luiden.  De afbeelding onderaan is de bruiloft van Kana waar Jezus water in wijn veranderde en symbool staat voor het feesten.

De tekst in het latijn, in het midden, is de naam van de klokgieterij, de plaats en de datum waarop de klok gegoten werd. " EIJSBOUTS ASTENSIS ME FECIT ANNO MMXII." In het Nederlands klinkt het: "IJSBOUTS ASTEN MAAKTE ME IN 2013"